رابطه حداکثر اکسیژن مصرفی با عوامل خطرزای قلبی در دختران جوان

رابطه حداکثر اکسیژن مصرفی با عوامل خطرزای قلبی در دختران جوان     

* شیراز، ایران، دانشگاه شیراز، دانشکده علوم تربیتی، بخش تربیت بدنی و علوم ورزشی منبع: نشریه فیزیولوژی ورزشی (پژوهش در علوم ورزشی) : پاییز ۱۳۹۰ , دوره ۳ , شماره ۱۱ ; از صفحه ۴۹ تا صفحه ۶۰ .

عوامل مختلفی در بروز بیماری های قلبی - عروقی نقش دارند و با تشخیص این عوامل می توان از پیشرفت بیماری پیشگیری کرد.

برای بررسی ارتباط برخی شاخص های التهابی شامل: پروتئین واکنشی (hs-CRP) C، فیبرینوژن و برخی شاخص های چاقی مانند شاخص توده بدن (BMI) و نسبت دور کمر به لگن (WHR) با حداکثر نبض اکسیژن و حداکثر اکسیژن مصرفی (VO۲max) در دختران جوان غیرورزشکار، ۴۲ نفر از دختران دانشجوی دانشگاه شیراز (سن:۲۰.۲۱±۱.۲۷  سال، وزن: ۵۸.۰۳۵±۸.۰۳۲ کیلوگرم، قد: ۱۵۸.۶۴±۵.۲۲ سانتی متر) که کاملا سالم بودند و از لحاظ سلامتی هیچ منعی برای شرکت در آزمون ورزشی نداشتند، به روش هدفمند از میان داوطلبان انتخاب شدند.

به منظور اندازه گیری حداکثر نبض اکسیژن و VO۲max از آزمون بیشینه بروس روی نوار گردان استفاده شد. ۵ میلی لیتر خون سیاهرگی بازویی در وضعیت ناشتا از هر یک از آزمودنی ها گرفته شد. برای ارزیابی نتایج از آزمون آماری همبستگی پیرسون و نرم افزار آماری SPSS استفاده شد. نتایج تحقیق نشان می دهد بین شاخص التهابیhs-CRP با VO۲max ارتباط معکوس و معنی دار وجود دارد (r=-۰.۲۶، P≤۰.۰۵)، اما بینhs-CRP  و حداکثر نبض اکسیژن و نیز بین فیبرینوژن و شاخص های چاقی با حداکثر نبض اکسیژن و VO۲max ارتباط معنی دار وجود ندارد(P>۰.۰۵) . در مجموع، می توان نتیجه گیری کرد که افزایش میزان حداکثر اکسیژن مصرفی می تواند با کاهش شاخص خطر قلبی hs-CRP همراه باشد.

  دانلود فایل پیوست